Διπλή ερμηνεία της προφητείας του Δανιήλ!

1.η δική μας, των Χριστιανων:

Τελικά, ένας ως «υιός ανθρώπου» (bar nasha, ברנשא) που δεν είναι 

κανένας άλλος από τον Κύριο Ιησού Χριστό (πρβλ. Ματθ. 26:64, Λουκ. 

21:27, Αποκ. 1:7, 14:14), έρχεται μπροστά στον «παλαιό των ήμερων» και 

«εις αυτόν δίδεται η εξουσία και η δόξα και η βασιλεία δια να 

λατρεύωσιν αυτόν πάντες οι λαοί, τα έθνη και αι γλώσσαι» (7:14),

2. των Εβραίων, οι οποιοι ακόμη περιμένουν τον "Μεσσία"! δηλαδή, ο 

Αντίχριστος, που ειναι ο Μεσσίας των Εβραίων, θα έρθει στον αιωνα που 

ζουμε! ο τρόπος που διαβάζουν τις προφητείες τους, οδηγει στο να 

περιμένουν έναν επίγειο Παράδεισο.

το λάθος τους ειναι ότι δεν ξεχωρίζουν την Α' Παρουσία του 

Μεσσία από την Β'!!! 

ο προφήτης Δανιήλ μιλάει για την Α' Παρουσία αλλά και για 

την Β', της οποίας θα προηγηθει η παρουσία του Αντιχρίστου (του 

Μεσσία των Εβραίων).

και, φυσικά, η Βασιλεία του Χριστου δεν θα ειναι επίγεια αλλά Ουράνια.

η Β' Παρουσία του Χριστου:

Δαν. 7,13  ἐθεώρουν ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς καὶ ἰδοὺ μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ 

οὐρανοῦ ὡς υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἦν καὶ ἕως τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν 

ἔφθασε καὶ ἐνώπιον αὐτοῦ προσηνέχθη.                  

Εβλεπα μετά προσοχής στο όραμα της νυκτός και ιδού κάποιος, ως υιός ανθρώπου, 

ήρχετο επ' των νεφελών του ουρανού, έφθασε εμπρός στον παλαιόν των ημερών και 

ωδηγήθη προς αυτόν υπό των αγγέλων εν δόξη.

Δαν. 7,14 καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασιλεία, καὶ πάντες οἱ λαοί, 

φυλαί, γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν· ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιος, ἥτις οὐ 

παρελεύσεται, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται.-

Εις αυτόν εδόθη η εξουσία, η τιμή και η βασιλεία και όλοι οι άνθρωποι λαοί, φυλαί 

και γλώσσαι θα υπηρετήσουν αυτόν. Η εξουσία του θα είναι εξουσία αιωνία και η 

βασιλεία αυτού ποτέ δεν θα φθαρή και δεν θα σβήση. 

(αυτό το στιχο οι Εβραιοι τον διαβάζουν με το δικό τους τρόπο, δηλαδή νομίζουν ότι μιλάει 

για την Α'Παρουσία του Μεσσία. για μας ο Μεσσίας των Εβραίων ειναι ο Αντίχριστος)

η Α'Παρουσία του Χριστου:

Δαν. 9,24 ἑβδομήκοντα ἑβδομάδες συνετμήθησαν ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ 

τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν σου τοῦ συντελεσθῆναι ἁμαρτίαν καὶ τοῦ σφραγίσαι 

ἁμαρτίας καὶ ἀπαλεῖψαι τὰς ἀνομίας καὶ τοῦ ἐξιλάσασθαι ἀδικίας καὶ τοῦ 

ἀγαγεῖν δικαιοσύνην αἰώνιον καὶ τοῦ σφραγίσαι ὅρασιν καὶ προφήτην καὶ τοῦ 

χρῖσαι ἅγιον ἁγίων.

Εις εβδομήκοντα εβδομάδας ετών περιωρίσθησαν αι συμφοραί και αι θλίψεις του 

λαού σου και της αγίας σου πόλεως της Ιερουσαλήμ, δια να τεθή τέρμα εις τας 

αμαρτίας σας, δια να τεθή σφραγίς τέρματος εις την αμαρτίαν, δια να εξαλειφθούν 

όλαι αι παρανομίαι των ανθρώπων, δια να εξιλεωθούν ενώπιον του Θεού αι αδικίαι 

και να αποκατασταθή αιωνία δικαιοσύνη, και δια να τεθή τέρμα και σφραγίς πλέον 

εις κάθε χριστολογικήν προφητείαν, εις κάθε χριστολογικόν προφήτην, διότι τότε θα 

χρισθή προφήτης ο αγιώτατος από όλους τους προφήτας.

Δαν. 9,25 καὶ γνώσῃ καὶ συνήσεις· ἀπὸ ἐξόδου λόγου τοῦ ἀποκριθῆναι καὶ τοῦ 

οἰκοδομῆσαι Ἱερουσαλὴμ ἕως χριστοῦ ἡγουμένου ἑβδομάδες ἑπτὰ καὶ 

ἑβδομάδες ἑξηκονταδύο· καὶ ἐπιστρέψει καὶ οἰκοδομηθήσεται πλατεῖα καὶ 

τεῖχος, καὶ ἐκκενωθήσονται οἱ καιροί.

Μαθε και κατανόησε καλά, ότι από την ημέραν, που θα εκδοθή διάταγμα δια την 

ανοικοδόμησιν της Ιερουσαλήμ, μέχρι της ημέρας που θα εμφανισθή ο άρχων, ο 

οποίος θα έχη χρισθή από εμέ, θα περάσουν επτά εβδομάδες ετών και άλλαι 

εξήκοντα δύο εβδομάδες ετών. Μετά τας πρώτας επτά εβδομάδας θα επιστρέψουν 

οι Ιουδαίοι αιχμάλωτοι και θα ανοικοδομηθη η πλατεία και το τείχος της πόλεως και 

θα πραγματοποιηθούν έτσι οι πρώτοι καιροί.

Δαν. 9,26 καὶ μετὰ τὰς ἑβδομάδας τὰς ἑξηκονταδύο ἐξολοθρευθήσεται χρῖσμα, 

καὶ κρίμα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ· καὶ τὴν πόλιν καὶ τὸ ἅγιον διαφθερεῖ σὺν τῷ 

ἡγουμένῳ τῷ ἐρχομένῳ καὶ ἐκκοπήσονται ἐν κατακλυσμῷ, καὶ ἕως τέλους 

πολέμου συντετμημένου τάξει ἀφανισμοῖς.

Μετά δε την παρέλευσιν των εξήντα δύο εβδομάδων ετών, θα θανατωθή ο χριστός

Κυρίου, ο Σωτήρ, χωρίς να υπάρχη καμμία απολύτως αμαρτία και αιτία θανάτου δι' 

αυτόν. Η πόλις της Ιερουσαλήμ και ο άγιος ναός θα καταστραφούν μαζή με τους 

ηγουμένους, τους άρχοντας της εποχής εκείνης. Οι κάτοικοι θα κατακλυσθούν από 

συμφοράς και ένας ξένος λαός θα αναλάβη πάλεμον κατά του Ισραήλ, μέχρι δε 

τέλους του πολέμου θα επιφέρη φοβεράς καταστροφάς και τρομερούς αφανισμούς.

Δαν. 9,27 καὶ δυναμώσει διαθήκην πολλοῖς, ἑβδομὰς μία· καὶ ἐν τῷ ἡμίσει τῆς 

ἑβδομάδος ἀρθήσεταί μου θυσία καὶ σπονδή, καὶ ἐπὶ τὸ ἱερὸν βδέλυγμα τῶν 

ἐρημώσεων, καὶ ἕως τῆς συντελείας καιροῦ συντέλεια δοθήσεται ἐπὶ τὴν 

ἐρήμωσιν.

Κατά μίαν εβδομάδα ετών ο Χριστός θα συνάψη και θα καταστήση ισχυράν και 

έγκυρον μίαν νέον διαθήκην. Κατά δε το μέσον της εβδομάδος αυτής, που θα 

προσφερθή η μεγάλη θυσία του λυτρωτού Χριστού, θα τεθή οριστικόν πλέον τέρμα 

εις τας παλαιάς θυσίας και σπονδάς. Εις δε τον ναόν μου και τον λαόν του Ισραήλ, 

θα εισέλθουν βδελυραί δυνάμεις καταστροφής και ερημώσεως. Τέρμα δε εις την 

καταστροφήν θα τεθή όταν συμπληρωθή ο ωρισμένος χρόνος.

Μετρώντας λοιπόν, σύμφωνα με την προφητεία, 69 εβδομάδες, ή 483 έτη (εβδομάδες επτά και εβδομάδες εξήκοντα δύο) από το 455 φθάνουμε στο έτος 29 μ.Χ., που είναι το έτος της δημόσιας εμφάνισης του Ιησού ως Χριστού-Μεσσία και συμπίπτει με το 15^ο έτος της βασιλείας του Τιβερίου Καίσαρα (Λουκ. 3:1 επ.) την άνοιξη του οποίου, εμφανίσθηκε ο κατά έξι μήνες μεγαλύτερος του Ιησού Ιωάννης ο Πρόδρομος ή Βαπτιστής, στο δημόσιο προσκήνιο.¹⁰¹

Η τελευταία εβδομάδα στο «ήμισυ» της οποίας θα έπαυε η θυσία και η προσφορά του Μωσαϊκού νόμου, διότι θα ήταν χωρίς κύρος μετά τον θάνατο του Ιησού, (Γαλ. 2:16, 3:24, 25, Κολ. 2:4) υπολογίζεται από το 29 μ.Χ. μέχρι το 36 μ.Χ. στο μισό της οποίας ο Μεσσίας θα εκόπτετο «πλην ουχί δι’ εαυτόν». Πράγματι, το έτος 33 μ.Χ. θανατώθηκε ο Ιησούς θυσιαστικά για όλο το ανθρώπινο γένος.¹⁰² Μέχρι το 36 μ.Χ. έλαβε χώρα και το χρίσμα του «αγίου των αγίων» που είναι ο Ιησούς με την εκκλησία των κεχρισμένων του, (πρβλ. Πραξ. 10:38, Εφεσ. 2:20–22) και εισήχθη η δικαιοσύνη η αιώνια (Ρωμ. 3:21–25).

επίσης ο φίλος μας ο Τσινικόπουλος Δημήτρης λέει:

96 Σύγχρονοι καθολικού και 

ορθόδοξοι ερμηνευτές υποστηρίζουν την άποψη, ότι ο λίθος που χτυπά 

το άγαλμα (2:34, 44) και η ανάληψη της βασιλείας από τον όμοιο με «υιό 

ανθρώπου» (7:14, 18) αναφέρεται στην πρώτη επίγεια έλευση του Ιησού 

και την εγκαθίδρυση της μεσσιανικής βασιλείας–εκκλησίας του, η οποία 

με την συνεχή εξάπλωσή της γίνεται βουνό που καλύπτει όλη τη γη. Η 

άποψη όμως αυτή, δεν εναρμονίζεται με το γεγονός ότι μετά την 

ολοκληρωμένη εμφάνιση της τέταρτης βασιλείας δήλ. της ρωμαϊκής 

αυτοκρατορίας και των προεκτάσεών της, εκσφενδονίζεται ο λίθος ο 

οποίος καταστρέφει το άγαλμα πλήττοντας το στα πόδια και τα δάχτυλα 

(στο 7:11, 12, 18 τα θηρία επίσης καταστρέφονται και ιδιαίτερα το 

τρομερό δεκακέρατο καίγεται) ενώ σύμφωνα με την παραπάνω ερμηνεία 

η μεσσιανική βασιλεία εγκαθιδρύεται στη διάρκεια τέταρτης και δεν την 

καταστρέφει δυναμικά. Όπως σωστά παρατηρεί ο M. F. Unger, «το 

όνειρο του Ναβουχοδονόσορ όπως ερμηνεύθηκε από τον Δανιήλ, 

περιγράφει το διάβα και το τέλος των ‘‘καιρών των εθνών’’ (Λουκ. 21:24 

Αποκ. 16:19) δηλαδή της εθνικής παγκόσμιας δύναμης που 

καταστρέφεται στη δεύτερη έλευση του Χριστού 

(Unger’s Bible Dictionary, σελ. 516. Πρβλ. Aid to the Bible Unterstanding, σελ. 821 και H. Morris, όπ. π., σελ. 191.

στο ανωτέρω ο συγγραφέας μας λέει ότι αυτό που νομίζουμε ως Α' Παρουσία ειναι η 

Β'. όχι, η Β'Παρουσία θα γίνει σε ένα εκατοστό του δευτερολέπτου, αφου προηγηθει 

η παρουσία του Αντιχρίστου.

για τους Εβραίους θα ειναι η α'παρουσία του δικου τους Μεσσία. 

με τα ίδια λόγια περιγράφεται η Α'Παρουσία του Χριστου (για μας) και η 

έλευση του Αντιχρίστου (για τους Εβραίους θα ειναι η α'παρουσία του 

Μεσσία τους) !!!

ας δουμε την προφητεία με το άγαλμα
Η χρυσή κεφαλή είναι το βασίλειο του Ναβουχοδονόσορα, το ασημένιο στήθος το βασίλειο 
των Περσών, η χάλκινη μέση το βασίλειο του Αλεξάνδρου και τα σιδερένια και πήλινα 
πόδια η βασιλεία των Ρωμαίων. Ολα τα παραπάνω τα συντρίβει ως βράχος ο 
ενσαρκωμένος Λόγος, δηλαδή ο Χριστός, ο οποίος εμφανίζεται στη ρωμαϊκή εποχή. 

η ίδια προφητεία μπορει να ερμηνευτει και με τον Αντίχριστο. η ΡωμαΪκή εποχή δεν 
τελείωσε, φτάνει στις μέρες μας, αφου το νομικό πνευμα και η διοίκηση της Ρώμης ειναι 
από τους στύλους των σημερινων κρατων της Ευρώπης και της Αμερικης, που κυβερναν 
τον κόσμο. αυτό το καθεστώς θα συντρίψει ο Μεσσίας των Εβραίων και θα γίνει πλανητάρχης. (βέβαια, αμέσως μετά θα γίνει η Β' Παρουσία του Χριστου).
προσέξτε πως περιγράφει τα σημερινά πολυπολιτισμικά κράτη ο προφήτης Δανιήλ:
Δαν. 2,43 Είδες τον σίδηρον ανακατωμένον με τον πηλόν. Αυτό σημαίνει, ότι 
ανακατεμένοι θα είναι οι λαοί, που θα αποτελούν αυτήν την βασιλείαν. Δεν θα έχουν 
στενόν σύνδεσμον ο ένας με τον άλλον, ώστε να αποτελούν μίαν ενότητα. Θα είναι, 
όπως ο σίδηρος, που δεν αναμιγνύεται με τον πηλόν και δεν αποτελεί αδιάσπαστον 
ενότητα.

ολόκληρο το κείμενο της προφητείας με το άγαλμα:

Δαν. 2,31 σύ, βασιλεῦ, ἐθεώρεις, καὶ ἰδοὺ εἰκὼν μία, μεγάλη ἡ εἰκὼν ἐκείνη, 
καὶ ἡ πρόσοψις αὐτῆς ὑπερφερής, ἑστῶσα πρὸ προσώπου σου, καὶ ἡ ὅρασις 
αὐτῆς φοβερά·
Συ, λοιπόν, βασιλεύ, έβλεπες και ιδού έμπροσθέν σου ένα άγαλμα, ένα μεγάλο 
άγαλμα. Η όψις αυτού ήτο εξοχος και υπερήφανος. Το άγαλμα ίστατο όρθιον 
ενώπιόν σου και η εμφάνισίς του επροξένει φόβον.
Δαν. 2,32 εἰκών, ἧς ἡ κεφαλὴ χρυσίου χρηστοῦ, αἱ χεῖρες καὶ τὸ στῆθος καὶ οἱ 
βραχίονες αὐτῆς ἀργυροῖ, ἡ κοιλία καὶ οἱ μηροὶ χαλκοῖ,
Αυτού του αγάλματος η κεφαλή ήτο από καθαρόν χρυσόν, τα χέρια και το στήθος 
και οι βραχίονές του ήσαν αργυρά. Η κοιλία και οι μηροί ήσαν χάλκινοι αι δε κνήμαι 
του ήσαν σιδηραί.
Δαν. 2,33 αἱ κνῆμαι σιδηραῖ, οἱ πόδες μέρος τι σιδηροῦν καὶ μέρος τι 
ὀστράκινον.
Τα δε πόδια του ήσαν εν μέρει σιδερένια και εν μέρει πήλινα.
Δαν. 2,34 ἐθεώρεις ἕως οὗ ἐτμήθη λίθος ἐξ ὄρους ἄνευ χειρῶν καὶ ἐπάταξε 
τὴν εἰκόνα ἐπὶ τοὺς πόδας τοὺς σιδηροῦς καὶ ὀστρακίνους καὶ ἐλέπτυνεν 
αὐτοὺς εἰς τέλος.
Εβλεπες κατάπληκτος, βασιλεύ, το άγαλμα αυτό, μέχρις ότου απεκόπη, χωρίς την 
επέμβασιν καμμιάς ανθρωπίνης χειρός, ένας λίθος από όρος, εκτύπησε το άγαλμα 
αυτό στους πόδας τους σιδερένιους και τους πηλίνους και το συνέτριψεν εξ 
ολοκλήρου.
Δαν. 2,35 τότε ἐλεπτύνθησαν εἰς ἅπαξ τὸ ὄστρακον, ὁ σίδηρος, ὁ χαλκός, ὁ 
ἄργυρος, ὁ χρυσός, καὶ ἐγένετο ὡσεὶ κονιορτὸς ἀπὸ ἅλωνος θερινῆς· καὶ 
ἐξῇρεν αὐτὰ τὸ πλῆθος τοῦ πνεύματος, καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς· καὶ ὁ 
λίθος ὁ πατάξας τὴν εἰκόνα ἐγενήθη ὄρος μέγα καὶ ἐπλήρωσε πᾶσαν τὴν γῆν.
 Τοτε συνετρίβησαν δια μιας μαζή με τα σιδερένια και πήλινα πόδια ο χαλκός, ο 
άργυρος και ο χρυσός του αγάλματος και έγιναν κονιορτός, ωσάν τον κονιορτόν του 
αλωνιού κατά το θέρος. Ισχυρός δε άνεμος διεσκόρπισε τον κονιορτόν, χωρίς να 
αφήση ούτε ίχνος από αυτά. Ο δε λίθος εκείνος, που εκτύπησε το άγαλμα, έγινε μέγα 
όρος και εγέμισεν όλην την γην.
Δαν. 2,36 τοῦτό ἐστι τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἐροῦμεν ἐνώπιον 
τοῦ βασιλέως.
Ιδού, βασιλεύ, ποίον ήτο το όνειρόν σου. Θα είπωμεν τώρα ενώπιον του βασιλέως 
και την ερμηνείαν του.
Δαν. 2,37 σύ, βασιλεῦ, βασιλεὺς βασιλέων, ᾧ ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν 
ἰσχυρὰν καὶ κραταιὰν καὶ ἔντιμον ἔδωκεν,
 Συ, βασιλεύ, ο βασιλεύς των βασιλέων, συ είσαι εκείνος, στον οποίον παρέδωκεν ο 
Θεός του ουρανού βασιλείαν ισχυράν, κραταιάν, ένδοξον και τιμημένην. Και έτσι 
βασιλεύεις
Δαν. 2,38 ἐν παντὶ τόπῳ, ὅπου κατοικοῦσιν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, θηρία τε 
ἀγροῦ καὶ πετεινὰ οὐρανοῦ καὶ ἰχθύας τῆς θαλάσσης ἔδωκεν ἐν τῇ χειρί σου 
καὶ κατέστησέ σε κύριον πάντων, σὺ εἶ ἡ κεφαλὴ ἡ χρυσῆ. 
εις κάθε περιοχήν, ότου κατοικούν άνθρωποι και θηρία της υπαίθρου, πτηνά του 
ουρανού και ιχθύες της θαλάσσης. Εις τα χέρια τα δικά σου παρέδωκεν αυτά ο Θεός 
και σε κατέστησε κύριον όλων αυτών. Λοιπόν, βασιλεύ, συ είσαι η χρυσή κεφαλή του 
αγάλματος.
Δαν. 2,39 καὶ ὀπίσω σου ἀναστήσεται βασιλεία ἑτέρα ἥττων σου καὶ βασιλεία 
τρίτη, ἥτις ἐστὶν ὁ χαλκός, ἣ κυριεύσει πάσης τῆς γῆς.
Επειτα από σε θα αναφανή μία βασιλεία μικροτέρα από την ίδικήν σου και έπειτα 
από αυτήν θα έλθη τρίτη βασιλεία, η οποία συμβολίζεται με τον χαλικόν του 
αγάλματος και θα επεκτείνη την κυριαρχίαν της επί όλης της γης.
Δαν. 2,40 καὶ βασιλεία τετάρτη, ἥτις ἔσται ἰσχυρὰ ὡς σίδηρος· ὃν τρόπον ὁ 
σίδηρος λεπτύνει καὶ δαμάζει πάντα, οὕτως πάντα λεπτυνεῖ καὶ δαμάσει.
Επειτα από αυτήν θα έλθη τετάρτη βασιλεία, η οποία θα είναι ισχυρά όπως ο 
σίδηρος. Οπως δε ο σίδηρος συντρίβει και δαμάζει τα πάντα, έτσι και η βασιλεία 
αυτή θα συντρίψη και θα υποτάξη τους πάντας υπό την κυριαρχίαν της.
Δαν. 2,41 καὶ ὅτι εἶδες τοὺς πόδας καὶ τοὺς δακτύλους μέρος μέν τι 
ὀστράκινον μέρος δέ τι σιδηροῦν, βασιλεία διῃρημένη ἔσται, καὶ ἀπὸ τῆς ῥίζης 
τῆς σιδηρᾶς ἔσται ἐν αὐτῇ, ὃν τρόπον εἶδες τὸν σίδηρον ἀναμεμειγμένον τῷ 
ὀστράκῳ·
Είδες τους πόδας και τα δάκτυλα του αγάλματος, να είναι εν μέρει πήλινοι και εν 
μέρει σιδερένιοι. Τούτο σημαίνει, ότι η βασιλεία αυτή δεν θα έχη ενότητα, αλλά θα 
είναι διηρημένη. Και εις αυτήν ταύτην την ως σίδηρον βάσιν της θα υπάρχη η 
διαίρεσις και οχι η συνοχή, όπως είδες τον σίδηρον και τον πηλόν όχι 
συγκεκολλημένα εις ένα σώμα, αλλά αναμεμιγμένα χωρίς συνοχήν μεταξύ των.
Δαν. 2,42 καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν ποδῶν μέρος μέν τι σιδηροῦν μέρος δέ τι 
ὀστράκινον, μέρος τι τῆς βασιλείας ἔσται ἰσχυρὸν καὶ ἀπ᾿ αὐτῆς ἔσται 
συντριβόμενον.
Οι δάκτυλοι των ποδών ήσαν εν μέρει σιδερένιοι και εν μέρει πήλινοι. Αυτό σημαίνει 
ότι τμήμα τι της βασιλείας αυτής θα είναι ισχυρόν, ενώ το άλλο τμήμα θα είναι 
εύθραυστον.
Δαν. 2,43 ὅτι εἶδες τὸν σίδηρον ἀναμεμειγμένον τῷ ὀστράκῳ, συμμειγεῖς 
ἔσονται ἐν σπέρματι ἀνθρώπων καὶ οὐκ ἔσονται προσκολλώμενοι οὗτος μετὰ 
τούτου, καθὼς ὁ σίδηρος οὐκ ἀναμείγνυται μετὰ τοῦ ὀστράκου.
Είδες τον σίδηρον ανακατωμένον με τον πηλόν. Αυτό σημαίνει, ότι ανακατεμένοι θα 
είναι οι λαοί, που θα αποτελούν αυτήν την βασιλείαν. Δεν θα έχουν στενόν 
σύνδεσμον ο ένας με τον άλλον, ώστε να αποτελούν μίαν ενότητα. Θα είναι, όπως ο 
σίδηρος, που δεν αναμιγνύεται με τον πηλόν και δεν αποτελεί αδιάσπαστον ενότητα.
Δαν. 2,44 καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν βασιλέων ἐκείνων ἀναστήσει ὁ Θεὸς τοῦ 
οὐρανοῦ βασιλείαν, ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας οὐ διαφθαρήσεται, καὶ ἡ βασιλεία 
αὐτοῦ λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται· λεπτυνεῖ καὶ λικμήσει πάσας τὰς 
βασιλείας, καὶ αὐτὴ ἀναστήσεται εἰς τοὺς αἰῶνας.
Κατά την εποχήν των βασιλέων της τετάρτης βασιλείας, ο Θεός του ουρανού θα 
αναδείξη μίαν άλλην βασιλείαν, η οποία στους αιώνας των αιώνων δεν θα 
καταστραφή. Και έτσι η βασιλεία αυτή του Θεού δεν θα λείψη, δεν θα δώση τόπον 
εις άλλην βασιλείαν. Θα συντρίψη δέ, και θα θρυμματίση και θα λιχνίση όλας τας 
άλλας βασιλείας· και αυτή θα υψωθή, θα εκταθή και θα υπάρχη στους αιώνας των 
αιώνων.
Δαν. 2,45 ὃν τρόπον εἶδες ὅτι ἀπὸ ὄρους ἐτμήθη λίθος ἄνευ χειρῶν καὶ 
ἐλέπτυνε τὸ ὄστρακον, τὸν σίδηρον, τὸν χαλκόν, τὸν ἄργυρον, τὸν χρυσόν, ὁ 
Θεὸς ὁ μέγας ἐγνώρισε τῷ βασιλεῖ ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα, καὶ ἀληθινὸν τὸ 
ἐνύπνιον, καὶ πιστὴ ἡ σύγκρισις αὐτοῦ.
Οπως είδες, βασιλεύ, ότι, δηλαδή, χωρίς την επέμβασιν ανθρωπίνης χειρός εκόπη 
ένας λίθος από όρος και συνέτριψε τον πηλόν, τον σίδηρον, τον χαλκόν, τον άργυρον 
και τον χρυσόν, έτσι ο μέγας Θεός απεκαλυψεν στον βασιλέα τον 
Ναβουχοδονόσορα, τι θα γίνη στο μέλλον σχετικώς με τας διαφόρους βασιλείας. Το 
όνειρον είναι αληθινόν και η ερμηνεία αυτού πιστή και ακριβής”.

https://tsinikopoulos.org/el/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1/%CE%BF-%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AE%CE%BB-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%BA%CE%BF-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD#sdfootnote89sym

αυτοκέφαλη η Εκκλησία της Ουκρανίας

Με πόση άνεση μιλάει κανείς για αγάπη, όταν έχει με το μέρος του τους δυνατούς της γης, φαγητό μπόλικο και ασφάλεια από τυχόν αντίθετους.
αντίθετα, οι Ρωσοι φεύγουν από την Ουκρανία, αν και η Ουκρανία ειναι το λικνο της Ρωσίας!
Ουκρανία σημαίνει άκρη της Ρωσίας. παλαιότερα λεγόταν Μικρή Ρωσία. σήμερα ο Ποροσένκο έβαλε φράχτη γερό ανάμεσα στα δύο κράτη!

άχρι καιρου!!!

(και λίγη συνομωσία)
τώρα ερμηνεύεται και η Πράξη του 1928!
οι Άγγλοι έρριξαν το σύνθημα "η Μακεδονία στους Μακεδόνες", οι Άγγλοι πάλι ειπαν στο Πατριαρχειο το "άχρι καιρου"!!
δηλαδή, αύριο, δεν αποκλείεται να γίνει μία Μακεδονία και να ειναι ενωμένη εκκλησιαστικά με την Κωνσταντινούπολη!

περί ενότητος της Εκκλησίας

όταν εμφανιστει ο τελικός Αντίχριστος οι Χριστιανοί που δεν θα τον προσκυνήσουν θα ειναι λίγοι και διασκορπισμένοι. επομένως, το μέλλον ειναι "σχισματικό"...τί νόημα άλλωστε έχει η ενότητα της Εκκλησίας, όταν δεν τηρουνται τα δόγματα; και πως να υπάρχει ενότητα στην Εκκλησία, όταν δεν υπάρχει Ορθόδοξη Χριστιανική αυτοκρατορία; αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως πρέπει να φύγουμε από την κανονική Εκκλησία, αφου οι περισσότεροι γοχ ειναι ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις...

το ρωσικό μοναστήρι θα γίνει ουκρανικό!

διαβάζουμε: Ο μοναχός Μακάριος... δήλωσε...ότι η Ουκρανία είναι μια ανεξάρτητη χώρα και αξίζει τη δική της εκκλησία...Την άποψη του Μακάριου δεν συμμερίζεται ένας Ουκρανός μοναχός, που κάλεσε τους Ουκρανούς που τάσσονται υπέρ μιας ανεξάρτητης εκκλησίας ως αιρετικούς και τάχθηκε υπέρ του ελέγχου από τη Μόσχα.
https://www.protothema.gr/greece/article/847305/guardian-i-edasi-oukranias-rosias-ftanei-sto-agio-oros/
σχόλιο στα ανωτέρω:
ο πρωτος Μοναχός ειναι Ουκρανός και δεν θέλει τους Ρώσους (αποκλείεται να ειναι Ρωσος και να θέλει ανεξάρτητη Εκκλησία στην Ουκρανία). ο δεύτερος Μοναχός ειναι Ουκρανός και θέλει τους Ρώσους.
όμως, οι Ουκρανοί ειναι Ρωσοι! αυτό λέει η Ιστορία!!!
επομένως, από δω και πέρα δεν θα λέμε το "Ρωσικό" Μοναστήρι του Αγίου Όρους αλλά το "Ουκρανικό", αφου οι περισσότεροι καλόγεροι ειναι μεν Ρωσοι αλλά από την Ουκρανία!

γιατί μρή τσούπρα ταλαιπωρεις τσ'ανθρώπς;

πέρσι βγηκε ο παπαδάκης στην τηλεόραση και ένα εκατομμύριο Έλληνες έτρεχαν για γραμματόσημα, φακέλους, αιτήσεις, λογιστές για να πάρουν πίσω κάτι αναδρομικά!
στον 21ο αιωνα ειναι κράτος αυτό; ειναι κυβέρνηση αυτή;
θέλουν να μας κάνουν όπως στο πείραμα του Παυλώφ. θα βγαίνει ο παπαδάκης στην τηλεόραση και θα τρέχουν τα σάλια μας...
έτσι και τώρα. με παίρνουν τηλέφωνο από την Μητρόπολη και μου λένε πως ο δικηγόρος θα πάρει 50 ευρώ από τον καθένα ιερέα που θα κάνει αίτηση αλα παπαδάκη...
βρε ούστ...
υ.γ. όταν ήμουν δάσκαλος και δεν έκανα απεργία, οι κομμουνιστές συνάδελφοι έλεγαν με παράπονο και λίγο μισος: εμεις κάνουμε απεργία αλλά όλοι θα πάρουν τις αυξήσεις...

Σώγαμπρος

(είπαμε, ρε μεγάλε, να εισαι σώγαμπρος αλλά όχι κι έτσι! ο ανήρ ειναι η κεφαλή της γυναικός και μάλιστα όταν αυτή δεν εργάζεται)
Συζητάω με έναν άνθρωπο. μου λέει πως μία ζωή δούλευε και τα ακουμπουσε στη γυναικα του. δεν ειχε λόγο στη διαχείριση των οικονομικων του σπιτιου του!
στο τέλος τεντώθηκαν τα νευρα του, έπεσε και στα χάπια, τον έδιωξε και από το σπίτι...
ο σχωρεμένος ο πατέρας μου έλεγε μία ιστορία: ρωτήσανε μία γδαρμένη αλεπου πως περνάει και εκείνη απάντησε "από σώγαμπρος καλύτερα".

συζήτηση με οικονομολόγο (λογοκριμένη)

https://oikonomica.com/2013/10/26/why_not_print/?fbclid=IwAR3Px7BRAW9xZNP6HHnvALXjUrmlu845ASSNTVZOlYp_h65k49QhgoR6JHQ#comment-793
διαβάζω το ανωτέρω άρθρο και μου αρέσει.
διαβάζω και το σχόλιο από κάτω και μου αρέσει κι αυτό:

Ilias Papageorgiou #

Διστυχώς ο συγγραφέας του άρθρου δεν γνωρίζει ότι δικαίωμα κυκοφορίας νομίσματος έχει ΜΟΝΟ η ΕΚΤ και όχι τα κράτη. Άρα λοιπόν δεν έχουμε δικαίωμα σαν κράτος να τυπώσουμε χρήμα. Αυτό θα αποτελούσε Ευρωπαϊκή απόφαση την οποία όμως η Γερμανία μπλοκάρει.

διαβάζω και την απάντηση του συγγραφέα και μου αρέσει πολύ. επιτέλους, βρηκα έναν οικονομολόγο να ταιριάζουμε!!:

gkarakats #

Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι η δυνατότητα δημιουργίας χρήματος ασκείται από τις αγορές (τραπεζικό σύστημα). Το νόημα του άρθρου είναι να εξηγήσει γιατί τα κράτη δεν έχουν αυτό το δικαίομα και γιατί ακόμα και αυτά που το έχουν (ΗΠΑ) δεν το ασκούν.

του λέω λοιπόν:σωστός! παρακαλω, σχολιάστε την άποψή μου. ειναι σωστή η συλλογιστική μου;

αν χρησιμοποιήσουμε όρους όπως παγκόσμιο εμπόριο, παγκόσμια τράπεζα, δντ, έλεγχος κρατων από τις τράπεζες κλπ. θα φτάσουμε στην απλή πρόταση: το χρημα που κυκλοφορει δεν έχει ως αντίκρυσμα τον χρυσό ούτε το δολάριο αλλά τις πατάτες!
αν υποθέσουμε ότι ειμαι αγρότης και έχω υπαλλήλους-εργάτες, πώς τους ταϊζω; πώς τους πληρώνω; τί τρωνε αυτοί οι άνθρωποι;
η απάντηση ειναι ότι, αν τους πληρώνω σε ειδος, τρώνε από αυτά που οι ίδιοι παράγουν. αν τους πληρώνω σε χρημα, αγοράζουν πάλι από εμένα τα προϊόντα που χρειάζονται για να ζήσουν. στην θέση του αγρότη βάζουμε την παγκόσμια τράπεζα και στη θέση των υπαλλήλων-εργατων όλους τους ανθρώπους του πλανήτη.

του στέλνω μία αναλυτική απάντηση αλλά δεν την δημοσιεύει. δημοσιεύει μόνο το :

μου το χάλασες…οι εβραίοι διαχειρίζονται την παγκόσμια οικονομία. η τράπεζα κόβει το χρημα, και όχι τα κράτη, και το μοιράζει στα κράτη στα κόμματα και στους ιδιωτες.

ο σχολιαμός μαζί με την απάντηση που μου έδωσε ειναι ο εξης:

Μια συλλογιστική η οποία υπεραπλουστευει εξαιρετικά περίπλοκα συστήματα χάριν εύκολης κατανόησης είναι τις περισσότερες φορές λανθασμένη. 

του λέω: σοφόν το σαφές. αν δεν μπορεις να πεις κάτι με απλά λόγια, τί κάνεις;

Επιπρόσθετα δεν μπορώ να καταλάβω ποια άποψη προσπαθείτε να υποστηρίξετε και ποιον παραλληλισμό προσπαθείτε να αναδείξετε. 

του λέω: οι διεθνεις οργανισμοί (παγκόσμια τράπεζα, δντ, παγκόσμιο εμπόριο κλπ.) συνεννοουνται μεταξύ τους και καθορίζουν πού, πόσο, πότε και πως θα μοιραστει το χρημα σε κάθε σημειο του πλανήτη ώστε να προχωρήσει η παγκοσμιοποίηση.

Δεν υπάρχει «παγκόσμια τράπεζα». Η παγκόσμια τράπεζα είναι ένας διεθνής οργαισμός που χρηματοδοτεί αναπτυσσόμενες οικονομίες. Οι αρμοδιότητές της είναι περιορισμένες (είναι στην ουσία μια αναπτυξιακή τράπεζα …). 

του λέω: ενω ο ίδιος στο σχόλιό του λέει πως :

"Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι η δυνατότητα δημιουργίας χρήματος ασκείται από τις αγορές (τραπεζικό σύστημα). Το νόημα του άρθρου είναι να εξηγήσει γιατί τα κράτη δεν έχουν αυτό το δικαίομα και γιατί ακόμα και αυτά που το έχουν (ΗΠΑ) δεν το ασκούν. "

Οι υπάλληλοι – εργάτες του πλανήτη δεν είναι ομοιογενές σύνολο, ούτε και οι αποκλειστικοί χρήστες του χρήματος …

και του απάντησα: σοβαρά; τί μας λές;

απορω τί σπουδές κάνουνε, όταν δεν μπορουν να πουν με απλά λόγια πέντε πράγματα!!!

πως αντιμετωπίζουμε έναν παλαιοημερολογίτη

1. του λέμε πως η αλλαγή του ημερολογίου έγινε από την Εκκλησία κατ'οικονομίαν λόγω συμπόρευσης τόσων αιώνων της Εκκλησίας με το έθνος-κράτος. ειναι δευτερευον θέμα, δεν ειναι σωτηριολογικό.
2. του κάνουμε την ερώτηση "ο Όσιος Παϊσιος ο Αγιορείτης, για σένα ειναι άγιος;". κατά πασα πιθανότητα θα αρνηθει την αγιότητα του συγχρόνου Οσίου!
3. του υπενθυμίζουμε πως κριτήριο*  της Ορθοδοξίας ειναι η ΑΓΙΟΤΗΣ. εάν δεν αναγνωρίζει κάποιος την αγιότητα στον σύγχρονο άγιο που λέγεται ΠΑΪΣΙΟΣ, τότε ειναι πλανεμένος, δεν ξέρει τί λέει, δεν ξέρει τί του γίνεται, θέλει ψυχίατρο κλπ.
4. υπάρχει και το θέμα της μετακίνησης. ένας γοχ ή ένας αποτειχισμένος ιερέας ειναι καλυμμένος, υπό την έννοια ότι τελει τα μυστήρια, μεταφέρει το επάγγελμά του όπου πάει. ένας απλός πιστός, όμως, θα πρέπει να μετακινειται μακρυά από το σπίτι του και την Ενορία του και να ψάχνει που έχει γοχ ή αποτειχισμένους. δεν συμφέρει...
[*το σημείο αναφοράς κατά την αξιολόγηση πραγμάτων, προσώπων, καταστάσεως]

Κάθεται ἡ χταπόδα μὲ τὸ χταποδάκι στὸν πάτο τῆς θάλασσας. 
κάθονται και οι Έλληνες επαναπαυμένοι ότι ειναι στο ΝΑΤΟ κσι την ΕΕ
Ὅπου, μὲ τὴν ἀπόχη πιάνουνε τὸ χταποδάκι, καὶ τ᾿ ἀνεβάζουνε ἀπάνω. 
όπου ξαφνικά ο Τίτο ονομάζει "Μακεδονία" το νότιο τμημα του κράτους των Γιουγκοσλάβων.
Τὸ μικρὸ φωνάζει στὴ μάνα του: «Μὲ πιάσανε, μάνα!». 
Η Ιστορία φωνάζει "ειναι ψεύτικη αυτή η Μακεδονία, δεν βρίσκεται μέσα στα σύνορα της αρχαίας Μακεδονίας και οι κάτοικοί της μιλανε βουλγάρικα".
Ἐκείνη τ᾿ ἀποκρίνεται: «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!».
οι Έλληνες, όμως, καθησυχάζονται από τους "συμμάχους" τους.
 Τὸ χταποδάκι φωνάζει πάλι: Μὲ βγάλανε ἀπὸ τὸ νερό, μάνα!
στη δεκαετία του 1970 αναγνωρίζεται η ύπαρξη μακεδονικης γλώσσας!
«Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!». 
οι Έλληνες λένε "για τεχνικούς λόγους" δόθηκε αυτό το όνομα, για τις ταμπέλες των οικισμων
- «Μὲ σγουρίζουνε, μάνα!» 
το 1991 με την κατάρρευση του κομμουνισμου αναγνωρίζεται ανεξάρτητο κράτος με το όνομα Μακεδονία
- «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!» 
σε 10 χρόνια θα έχει ξεχαστει η υπόθεση, ειπε ο τότε πρωθυπουργός!
- «Μὲ κόβουνε μὲ τὸ μαχαίρι!» 
το 2018 υπογράφουνε συμφωνία στις Πρέσπες για "Βόρεια Μακεδονία" (η οποία, βέβαια, θα διεκδικει την ένωση με την νότια)
- «Μὴ φοβᾶσαι!» 
μην ανησυχειτε, λέει ο πρωθυπουργός. η εθνότητα και η γλωσσα της Βόρειας Μακεδονίας θα ειναι σλαβικά.
- «Μὲ βράζουνε στὸ τσουκάλι!» 
ο Ζάεφ λέει πως θα ανοίξουν Σχολεια στη Βόρεια Ελλάδα, που θα διδάσκουν την "Μακεδονική" γλωσσα!
- «Μὴ φοβᾶσαι!» 
μην ανησυχειτε. δεν πρόκειται να πάει κανένας σε τέτοιο Σχολειο.
- «Μὲ τρῶνε, μὲ μασᾶνε!» 
αύριο που θα μπουνε οι σκοπιανοί στην ΕΕ θα ζητήσουν οι δικοί μας οι σλαβόφωνοι, (οι οποιοι, πρός Θεου, δεν μιλανε βουλγάρικα αλλά εντόπικα-δηλαδή μακεδονικά) ένωση Δήμων ή Περιφερειων.
- «Μὴ φοβᾶσαι, παιδί μου!»
τότε θα πουν οι Έλληνες "δεν πειράζει, αφου είμαστε στην Ευρώπη, γιατί να μαλώνουμε".
 - «Μὲ καταπίνουνε!» 
μετά θα ζητήσουν την Θεσσαλονίκη για πρωτεύουσά τους!
- «Μὴ φοβᾶσαι!»
δεν πειράζει θα πουν οι προοδευτικοί, η Θεσσαλονίκη ανέκαθεν ηταν πολυπολιτισμική.
 - «Πίνουνε κρασί, μάνα!» 
μετά θα αρχίσουν οι διωγμοί των Ελλήνων, όπως στη Βόρειο Ήπειρο.
- «Ἄχ! Σ᾿ ἔχασα, παιδί μου!».

πόλεμος με τους άθεους

όλα ειναι θέμα ποσοστων. 
τα παλιά τα χρόνια ηταν περισσότεροι οι δεξιοί Χριστιανοί, γι'αυτό και "κελαηδουσε" ο π. Αυγουστινος Καντιώτης και άλλοι δεξιοί, πατριωτες, Χριστιανοί Ορθόδοξοι Έλληνες.
σήμερα ποιά ειναι τα ποσοστά των δεξιων και των αριστερων;
γι'αυτό ας αφήσουν τις μαγκιές οι φονταμενταλιστές, οι οποιοι με άκριτο ζηλο ωθουν τον εαυτό τους και άλλους σε εισπηδητικό μαρτύριο-αυτοκτονία.
βρισκόμαστε σε άμυνα, αν δεν το έχετε καταλάβει, και η λύση ειναι νηστεία, προσευχή, Μυστηριακή ζωή. τα υπόλοιπα περισσεύουν και βαραίνουν την πολεμική φορεσιά των συγχρόνων Χριστιανων.
Λκ. 14,31 ποιός βασιλεύς, που πηγαίνει να συμπλακή και να πολεμήση εναντίον άλλου βασιλέως, δεν θα καθίση πρώτον να σκεφθή, εάν έχη την δύναμιν με δέκα χιλιάδες στρατιώτας να απαντήση και αποκρούση εκείνον, που έρχεται εναντίον του με εικόσι χιλιάδας; Ει δ' άλλως ενώ ακόμη είναι μακράν αυτός ο Βασιλεύς, στέλνει πρεσβευτάς και ζητεί να διαπραγματευθούν δια την ειρήνην.
ἢ τίς βασιλεύς, πορευόμενος συμβαλεῖν ἑτέρῳ βασιλεῖ εἰς πόλεμον, οὐχὶ πρῶτον καθίσας βουλεύεται εἰ δυνατός ἐστιν ἐν δέκα χιλιάσιν ἀπαντῆσαι τῷ μετὰ εἴκοσι χιλιάδων ἐρχομένῳ ἐπ᾿ αὐτόν; 32 εἰ δὲ μήγε, ἔτι πόρρω αὐτοῦ ὄντος πρεσβείαν ἀποστείλας ἐρωτᾷ τὰ πρὸς εἰρήνην.
31 Or what king, going to make war against another king, sitteth not down first, and consulteth whether he be able with ten thousand to meet him that cometh against him with twenty thousand? 32 Or else, while the other is yet a great way off, he sendeth an ambassage, and desireth conditions of peace.

πού αναφέρεται η οπισθάμβωνος ευχή; στον Πατέρα ή στον Υιό;

Ὁ εὐλογῶν τοὺς εὐλογούντάς σε, Κύριε καὶ ἁγιάζων τοὺς ἐπὶ σοὶ πεποιθότας, σῶσον τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου. Τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας σου φύλαξον, ἁγίασον τοὺς ἀγαπῶντας τὴν εὐπρέπειαν τοῦ οἴκου σου. Σὺ αὐτοὺς ἀντιδόξασον τῇ θεϊκῇ σου δυνάμει καὶ μὴ ἐγκαταλίπης ἡμᾶς τοὺς ἐλπίζοντας ἐπὶ σέ. Εἰρήνην τῷ κόσμῳ σου δώρησαι, ταῖς Ἐκκλησίαις σου, τοῖς ἱερεύσι, τοῖς ἄρχουσιν ἡμῶν, τῷ στρατῷ καὶ παντὶ τῷ λαῷ σου. Ὅτι πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι καταβαῖνον ἐκ σοῦ τοῦ Πατρός τῶν φώτων, καὶ σοὶ τὴν δόξαν καὶ εὐχαριστίαν καὶ προσκύνησιν ἀναπέμπομεν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
και του Μεγάλου Βασιλείου
Ὁ θυσίαν αἰνέσεως καὶ λατρείαν εὐάρεστον, τὴν λογικὴν ταύτὴν καὶ ἀναίμακτον θυσίαν προσδεχόμενος παρὰ τῶν ἐπικαλουμένων σε ἐν ὅλῃ καρδίᾳ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ, Ἀμνὸς καὶ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ὁ μόσχος ὁ ἄμωμος, ὁ μὴ δεχόμενος ἁμαρτίας ζυγὸν καὶ τυθεὶς δι' ἡμᾶς ἑκών, ὁ μελιζόμενος καὶ μὴ διαιρούμενος, ὁ ἐσθιόμενος καὶ μηδέποτε δαπανώμενος, τοὺς δὲ ἐσθίοντας ἁγιάζων, ὁ εἰς ἀνάμνησιν τοῦ ἑκουσίου Πάθους σου, καὶ τῆς ζωοποιοῦ τριημέρου Ἐγέρσεώς σου, κοινωνοὺς ἡμᾶς ἀναδείξας τῶν ἀρρήτων καὶ ἀναδείξας τῶν ἀρρήτων καὶ ἐπουρανίων καὶ φρικτῶν σου Μυστηρίων, τοῦ ἁγίου σου Σώματος καὶ τοῦ τιμίου σου Αἵματος, τήρησον ἡμᾶς τοὺς δούλους σου, τοὺς διακόνους, τοὺς ἄρχοντας ἡμῶν, τὸν στρατόν, καὶ τὸν περιεστῶτα λαόν, ἐν τῷ σῷ ἁγιασμῷ. Καὶ δὸς ἡμῖν ἐν παντὶ χρόνῳ καὶ καιρῷ μελετᾶν τὴν σὴν δικαιοσύνην, ὅπως, πρὸς τὸ σὸν θέλημα ὁδηγηθέντες καὶ τὰ εὐάρεστά σοι ποιήσαντες, ἄξιοι γενώμεθα καὶ τῆς ἐκ δεξιῶν σου παραστάσεως, ὅταν ἐλεύσῃ κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, Τοὺς ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἀδελφοὺς ἡμῶν ἀνάρρυσαι, τοὺς ἐν ἀσθενείᾳ ἐπίσκεψαι, τοὺς ἐν κινδύνοις θαλάσσης κυβέρνησον, καὶ τὰς προαναπαυσαμένας ψυχὰς ἐπ' ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου ἀνάπαυσον, ὅπου ἐπισκοπεῖ τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, καὶ πάντων τῶν δεομένων τῆς σῆς βοηθείας ἐπάκουσον, καὶ σοὶ τὴν δόξαν καὶ εὐχαριστίαν καὶ προσκύνησιν ἀναπέμπομεν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

σχόλιο
το ότι λέει στου Χρυσοστόμου "του Πατρός των φώτων" , δεν σημαίνει ότι αναφέρεται στον Πατέρα. και ο Χριστός ειναι "πατέρας των φώτων". το π έπρεπε να γραφτει με μικρό. ίσως κάποιοι το παραποίησαν...
φως-φανάρι ότι η οπισθάμβωνος ευχή αναφέρεται στον Χριστό και φυσικά και σε όλη την Αγία Τριάδα, όπως φαίνεται και από το τέλος της.

επίσης, όταν μπει ο ιερέας στο Ιερό Βημα διαβάζει:
Τὸ πλήρωμα τοῦ Νόμου καί τῶν Προφητῶν, αὐτὸς ὑπάρχων, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πληρώσας πᾶσαν τὴν πατρικὴν οἰκονομίαν, πλήρωσον χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης τὰς καρδίας ἡμῶν πάντοτε, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
και στου Μ. Βασιλείου:
Ἤνυσται καὶ τετέλεσται, ὅσον εἰς τὴν ἡμετέραν δύναμιν, Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, τὸ τῆς σῆς οἰκονομίας μυστήριον·ἔσχομεν γὰρ τοῦ θανάτου σου τὴν μνήμην, εἴδομεν τῆς Ἀναστάσεώς σου τὸν τύπον, ἐνεπλήσθημεν τῆς ἀτελευτήτου σου ζωῆς, ἀπηλαύσαμεν τῆς ἀκενώτου σου τρυφῆς, ἧς καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι πάντας ἡμᾶς καταξιωθῆναι εὐδόκησον, χάριτι τοῦ ἀνάρχου σου Πατρός, καὶ τοῦ ἁγίου καὶ ἀγαθοῦ, καὶ ζωοποιοῦ σου Πνεύματος, νῦν, καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. 

Πεπτωκότες και 666

1. Ο Αγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, εκφράζοντας την θλίψη του για τον μικρό αριθμό που συντάχθηκε με το δίκαιο στο γνωστό ζήτημα της εποχής του, γράφει πως κάτι ανάλογο θα συμβεί και στα έσχατα. Το ποσοστό, τόσο αυτών που στην εποχή του αντιστέκονταν στην ανομία, όσο και αυτών που θα αντισταθούν στον Αντίχριστο στο τέλος των καιρών, θα είναι μικρό.

2. μετά την έλευση του Αντιχρίστου θα λάμψει η Ορθοδοξία σε όλο τον πλανήτη (έτσι λέει η επικρατουσα άποψη).

3. ερώτησις: αφου θα λάμψει η Ορθοδοξία, γιατί να μη συμβει κάτι ανάλογο με τους ΠΕΠΤΩΚΟΤΕΣ; όπως, δηλαδή, η Εκκλησία δέχθηκε τους πεπτωκότες, έτσι θα πατήσουν "ντιλίτ" στους υπολογιστές (οι Ορθόδοξοι πλέον χειριστές των) και θα χαθει το κακό από τους μεταμελημένους Χριστιανούς, οι οποιοι σφραγίστηκαν.

αναμένω εναγωνίως απάντηση. ευχαριστω.

άλλο σωτηρία πριν τον θάνατο (αγιότης) και άλλο σωτηρία μετά τον θάνατο (Παράδεισος). όσοι πανε στον Παράδεισο δεν σημαίνει πως έφτασαν στην τελείωση από αυτήν εδω την ζωή. αυτό το συμπέρασμα μας βοηθα στο να μην είμαστε φανατικοί ή στο να μην “τρέμουμε” για την σωτηρία μας. οι περισσότεροι θα πανε στον Παράδεισο, μόνο οι αμετανόητοι θα πανε στην Κόλαση (γύρω στο 10% λέει ο Όσιος Παϊσιος ο Αγιορείτης). όταν έχουμε απέναντί μας οικουμενιστές ή αιρετικούς ή αλλόθρησκους δεν πρέπει να τους πολεμαμε με ανθρώπινα μέσα αλλά να προσευχόμαστε ώστε ο Θεός να τους φωτίσει και να γίνουν Ορθόδοξοι. άλλωστε ειναι επικίνδυνο να λες τα λόγια των Αγίων της Εκκλησίας μας, χωρίς να εισαι και ο ίδιος άγιος. το παράδειγμά μας αρκει...επίσης, στον Παράδεισο θα τρωνε από τα φύλλα του δέντρου της ζωης και οι μή Ορθόδοξοι (Αποκ. 22,2). αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να παρατήσουμε τον αγωνα μας για αγιότητα. μόνο μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία ο άνθρωπος μπορει να γίνει άγιος και αυτό ειναι το πλεονέκτημά μας αλλά και γι’αυτό θα δώσουμε λόγο στον Θεό με πιό αυστηρά κριτήρια. για να γίνουμε άγιοι πρέπει να προσευχόμαστε, να νηστεύουμε και να μετέχουμε της Μυστηριακης ζωης της Εκκλησίας μας.

https://docs.google.com/document/d/1jjV2oR8ijZTGrDMzcxyvTPsc0lXsYmMbJYNuSDjDDgo/edit?usp=sharing